Kóðunareiginleikar

Kóðunareiginleikar, einnig þekkt sem kóðunareiginleikar eða einkenni, eru sérstakir eiginleikar sem eru teknir úr gögnum til notkunar í vélanámslíkönum. Þetta getur falið í sér myndbreytingar á hráum gögnum í eigindlegt snið sem greinaralgrímur geta notað. Markmiðið er að gera líkönum kleift að læra og greina munstur á skilvirkari hátt.

Þegar unnið er með myndir geta kóðunareiginleikar verið einfaldir eins og litagildi pixla eða flóknari eins og áferðarupplýsingar eða lögunarupplýsingar. Í náttúrulegu tungumáli geta þeir verið orðatíðni, TF-IDF (Term Frequency-Inverse Document Frequency) eða upplýsingar um merkingu orða. Fyrir tölugögn geta þeir verið tölfræðilegir eiginleikar eins og meðaltal, miðgildi eða staðalfrávik.

Val á réttum kóðunareiginleikum er afgerandi fyrir frammistöðu vélanámslíkans. Hentar eiginleikar geta bætt nákvæmni, dregið úr flækju og gert líkanið skiljanlegra. Óviðeigandi eða of margir eiginleikar geta leitt til ofþenslu (overfitting) þar sem líkanið lærir gögnin of vel og stendur sig illa á nýjum gögnum.

Vinnsluferlið við að skapa kóðunareiginleika kallast eiginleikastýring (feature engineering). Þetta er oft samspil mannlegrar innsæis og sjálfvirkra aðferða. Vélanámsaðferðir eins og aðalhlutagreining (PCA) eða autoencoders geta einnig verið notaðar til að draga sjálfkrafa út mikilvæga eiginleika úr gögnum. Góðir kóðunareiginleikar draga fram þau atriði í gögnunum sem eru mest upplýsandi fyrir það verkefni sem líkanið á að leysa.