Koagulacja

Koagulacja to termin używany w różnych dziedzinach nauki i techniki, odnoszący się do procesu łącznia cząstek w większe jednostki, które mogą tworzyć żel lub osad. W naukach o życiu koagulacja najczęściej wiąże się z krzepnięciem krwi i hemostazą, natomiast w chemii i inżynierii środowiska dotyczy stabilizacji i usuwania zawiesin.

W medycynie i biologii koagulacja krwi to złożony układ reakcji enzymatycznych prowadzących do przekształcenia fibrynogenu w fibrynę, co tworzy skrzep. Kluczową rolę odgrywają trombocyty oraz kaskada krzepnięcia, w której uczestniczą czynniki krzepnięcia, wapń i witamina K. Proces jest regulowany przez naturalne inhibitory krzepnięcia i mechanizmy fibrynolizy, a zaburzenia mogą powodować nadkrzepliwość lub krwawienia.

W inżynierii środowiska koagulacja odnosi się do destabilizacji zawiesin cząstek i ich agregacji po dodaniu koagulantów (np. wodorotlenków glinu, żelaza) oraz pomocniczych polimerów flokulujących. Celem jest tworzenie większych floculi, które łatwiej opadają lub usuwane są w procesach uzdatniania wody.

W chemii koloidów koagulacja oznacza destabilizację koloidów poprzez neutralizację ładunków powierzchniowych, co preceduje procesy flokulacji.

Podsumowując, koagulacja obejmuje procesy łączenia cząstek w większe struktury w kontekście biologicznym, chemicznym i inżynieryjnym, zależnie od specyfiki układu.