IVFferlið

IVFferlið, eða frjóvgun í glas, er tegund aðstoðaðrar æxlunarfræði sem notuð er til að meðhöndla ófrjósemi. Í ferlinu eru egg tekn úr konunni og frjóvgð með sæði utan líkama. Fósturvísir þroskast í rannsóknarsetri og einn eða fleiri fósturvísir eru flutt inn í leg til að hefja meðgöngu. Ónotuð embrióa má geyma fyrir notkun síðar eða frysta.

Helstu stig IVF-ferlisins eru: 1) eggjastokkaörvun með hormónalyfjum til að auka fjölda eggja; 2) eftirlit með þroska eggja með myndrannsóknum og hormónamælingum; 3) eggin tekin út með nál í legvegg; 4) frjóvgun í rannsóknarsetri, stundum með ICSI; 5) fósturvísir þroskast yfir nokkra daga í kultúrkúlu; 6) embrióflutningur inn í leg; 7) progesterónstuðningur eftir flutning og fylgni eftir.

Árangur og áhætta: Arangur IVF fer mjög eftir aldri konunnar, orsök ófrjósemi og gæðum embrióa. Meðferðin leiðir oft til meðgöngu en árangur er mismunandi; yngri konur hafa almennt hærri líkur en eldri. Aukinna áhætta felst í mögulegri fjölburamæðrum og í OHSS (ovarian hyperstimulation syndrome); aðrar hættur eru sýkingar, blæðingar og fóstursjúkdómar. Frumburðarmarkmið og reglulegt eftirlit með lækni eru hluti af ferlinu.

Læknisráðgjöf, kostnaður og aðgengi skipta miklu máli. Nokkrar leiðir eru í boði fyrir einstaklinga og hjón, þar á meðal geymsla embrióa og endurnýjun flutnings síðar.