Hreinsunaraðferðir

Hreinsunaraðferðir eru safn aðferða sem notaðar eru til að fjarlægja óhreinindi eða að aðskilja efni til að ná hreinni vöru, efni eða umhverfi. Þær byggjast á grundvallarreglum efnafræði, eðlisfræði og líffræði og nýta mismunandi eiginleika efna, svo sem leysni, stærð, hleðslu eða bundni milli efna. Markmiðið er oft að auka gæði, öryggi og starfsöryggi í framleiðslu, meðferð efna og umhverfisvinnu.

Algengar hreinsunaraðferðir fela í sér síun (filtration) til að fjarlægja agnir, distillun (distillation) til að aðskilja efni eftir upphitun og gufun, krystöllun (crystallization) til að mynda hreinan kristalla og útdráttur (extraction) til að skipta efnum upp eftir ólíkum leysnum eða tengslum. Aðrar aðferðir byggjast á öðrum eiginleikum til að aðskilja efni, til dæmis eftir hleðslu eða efnabindingu, og eru valdar eftir eðli efnis og markmiði hreinsunar.

Víst er að hreinsunaraðferðir hafa mikla þýðingu í mörgum greinum. Í efna- og hráefnisframleiðslu eru þær grundvöllur að framleiðslu hreinna efna og efnaafurða. Í vatns- og loftmeðferð eru þær notaðar til að fjarlægja skaðleg efni og agnir og bæta gæði lofts og vatns. Í líf- og lyfjafræði eru þær lykil til að einangra og hreinsa prótein, lífrænar fjölliður og önnur lífefni sem mikilvægt er að hafa í hreinu ástandi. Mikilvægt er að velta fyrir sér eiginleikum efnisins og kröfum ferlisins við val á aðferð.