Hegðunarstýringu

Hegðunarstýring er hugtak sem vísar til kerfisbundinna aðferða sem notaðar eru til að breyta eða viðhalda ákveðnu hegðunarmynstri. Þetta getur átt við bæði hjá mönnum og dýrum. Markmiðið er oft að auka æskilega hegðun og draga úr óæskilegri hegðun.

Grunnhugmyndin í hegðunarstýringu byggir á meginreglum atferlisfræði, sérstaklega hugtökum eins og styrkingar (bæði jákvæðrar og neikvæðrar) og refsingar. Jákvæð styrking felur í sér að bæta við áreiti eftir hegðun til að auka líkur á að hún endurtaki sig, á meðan neikvæð styrking felur í sér að fjarlægja áreiti til að auka líkur á hegðun. Refsingu er beitt til að draga úr líkum á hegðun, annaðhvort með því að bæta við óþægilegu áreiti eða fjarlægja jákvætt áreiti.

Hegðunarstýringu er beitt á fjölmörgum sviðum. Í uppeldi er hún notuð til að móta barnshaggan. Í dýraþjálfun er hún notuð til að kenna dýrum ákveðnar aðgerðir eða hegðun. Í meðferðarfræði er hún notuð til að meðhöndla ýmsa hegðunarvanda og geðraskanir, eins og kvíða, fóbíur og ofvirkni. Einnig er hegðunarstýring notuð í menntun, íþróttum og jafnvel í markaðssetningu til að hafa áhrif á neytendahegðun. Árangur hegðunarstýringar fer eftir réttri skilgreiningu á hegðuninni, markvissu vali á aðferðum og samfelldri mati á árangri.