Hegðunarbiometríur

Hegðunarbiometríur eru kerfi sem bera kennsl á eða staðfesta persónu út frá mynstri hegðunar frekar en líffræðilegum einkennum. Gögnum byggist á athöfnum notenda við tæki og umhverfi þeirra og safnast oft saman í venjulegri notkun. Slík mynstur endurspegla einstaklingsbundna hegðun, sem getur verið stöðug en sveiflast eftir aðstæðum.

Algengar tegundir eru innsláttarmynstur (innsláttartíðni og ritunarmynstur), músahreyfingar (hraði, stefna) snertihreyfingar á snertiskjái og gangmynstur. Sum kerfi nota einnig notkunartíma og aðrar hegðunarlegar vísbendingar. Hegðunarbiometría er oft notuð sem hluti af stöðugri auðkenningu (continuous authentication) eða sem viðbót við hefðbundna lykilorðsaðferðir.

Kostir hennar eru aukið öryggi og notendauðveldni, þar sem notendur þarf oft lítið eða ekkert að slá inn lykilorð. Hún getur líka komið í veg fyrir misnotkun í kerfum sem þurfa nálægð aðgengis. Hins vegar krefst hún mikils gæðagagna og stöðugleika hegðunar sem getur breyst með aðstæðum eða líkamlegum breytingum.

Takmarkanir liggja í breytileika hegðunar vegna aðstæðna, tækjabreytinga eða sálfræðilegra þátta; þetta getur leitt til rangra niðurstaðna. Friðhelgi och gagnavernd eru einnig mikilvægar meðvitundarefni, þar sem gögn um hegðun eru viðkvæm. Mikilvægt er að tryggja samþykki, takmarka gagnasöfnuð og vernda gögn með öryggisráðstöfunum.

Framtíð hegðunarbiometríu felst í betri samvirkni við aðrar auðkenningarleiðir, aukinni on-device úrvinnslu til friðhelgis og þróun aðferða sem vernda persónuupplýsingar. Regulavernd og staðlar gagnast við að tryggja sanngjarna og ábyrgða innleiðingu.