notkunartíma

Notkunartími er sá tími sem lýsir því hvenær og til hvernig notkun á vöru eða þjónustu er heimil samkvæmt samningi, leyfi eða stefnu. Orðasambandið byggist á notkun og tíma og er algengt í lögfræði, neytendasamningum og rekstri fyrirtækja. Notkunartími getur verið fastur eða endurnýjanlegur og hann tengist ofta upphafs- og lokadagsetningum nýtingar.

Fastur notkunartími er til dæmis eitt ár eða annað ákveðið tímabil sem leyfir notkun þangað til lok tímans rennur upp. Endurnýjanlegur notkunartími felur í sér að samningur eða leyfi getur eða verður endurnýjaður til næsta tímabils, oft sjálfkrafa eða eftir greiðslu eða að loknu samkomulagi.

Með notkunartíma er oft aðgengi að vöru eða þjónustu takmarkað eftir lok tíma. Í mörgum samningum er endurnýjun möguleg eða skylda, og notendur hafa oft rétt til að segja upp áður en tímabilið rennur út. Hugsanlegt er að samningar kveði á um slíka endurnýjun sem sjálfkrafa, en einnig um skilmála sem krefjast tiltekinna aðgerða frá notanda.

Notkunartími er oft lýstur í skilmálum þjónustu og lagaákvæðum sem gilda um samband neytenda og fyrirtækja. Notendur ættu að skoða upphafs- og lokadagsetningar, hvort endurnýjun sé sjálfkrafa og hvernig uppsögn og mögulegar endurgreiðslur virka. Þetta veitir grunn til að sjá fyrir hvaða tímabil hefur áhrif og hvernig rekja má breytingar á aðgengi og kostnaði.