Fjármálalögin

Fjármálalögin eru heildarheiti yfir íslenskan lagabanka sem gildir um fjármálakerfið. Þau ná til bankastarfsemi, verðbréfaviðskipta, tryggingastarfsemi, lífeyrissjóða og annarra fjármálastofnana, auk tengdra þjónustu- og viðskiptamála. Markmiðið er að tryggja stöðugleika fjármálakerfisins, vernda kaupendur og neytendur, og stuðla að gegnsæi, trausti og réttlátri starfsemi á fjármálamarkaði.

Helstu efnisatriði fjármálalaga fela í sér heimildir til starfsleyfis og rekstrarskilyrða fyrir fjármálafyrirtæki, reglur um eftirlit og skýrslugjafir, kröfur um eigið fé og áhættustýringu, vernd neytenda og upplýsingaskyldur, sem og reglur um gegn peningaþvættishandlun og reglur um verðbréfaviðskipti. Lögin leitast einnig til samræmis og gagnsæis í meðferð upplýsinga og samráðsvinnslu á milli aðila.

Reglurnar eru settar af Alþingi og framkvæmd þeirra fer fram í gegnum Fjármálaráðuneyti, Seðlabanka Íslands og Fjármálaeftirlitið (FME). Seðlabinn annast almennt fjármálastöðugleika og peningamálastjórnun, á meðan FME stendur fyrir eftirliti með bankastarfsemi, verðbréfaviðskiptum og tryggingastarfsemi. Samræming við evrópskt og EES-regluverk stuðlar að samræmi í rekstri og reglusetningu.

Saga fjármálalaga á Íslandi hefur þróast í kjölfar bankahrunsins 2008–2009 og framhalds umbóta til að styrkja reglur, auka gagnsæi og samræma þær við EES- og Evrópubreglur. Lögin eru endurskoðuð reglulega til að svara nýjum áhættum og tækni á fjármálamarkaði.