Endoszkópia

Endoszkopia to diagnostyczno‑terapeutyczna procedura polegająca na wprowadzeniu endoskopu do wnętrza ciała w celu oglądania narządów i wykonywania zabiegów. Endoskop to giętkie lub sztywne urządzenie z kamerą, światłem i często narzędziami. Dzięki temu lekarz może ocenić stan narządów i wykonać biopsję bez dużych nacięć.

Najważniejsze rodzaje to endoskopia przewodu pokarmowego (gastroskopia, kolonoskopia, enteroskopia), endoskopia dróg żółciowych i trzustki (ERCP), bronchoskopia oraz cystoskopia, a także uretroskopia i nefroskopia. Nowoczesne endoskopy są elastyczne lub półsztywne i wyposażone w kamerę wysokiej rozdzielczości, źródło światła oraz możliwość użycia narzędzi terapeutycznych.

Wskazania obejmują diagnostykę bólu brzucha i krwawień, podejrzeń chorób narządów wewnętrznych, a także leczenie i interwencje, takie jak pobieranie biopsji, usuwanie polipów, tamowanie krwawień i wstawianie stentów. Przebieg obejmuje przygotowanie i sedację, wprowadzenie endoskopu, ocenę wnętrza i wykonanie niezbędnych czynności, a na koniec omówienie wyników.

Ryzyko to infekje, krwawienie, perforacja oraz reakcje na środki uspokajające. Wyniki zależą od rodzaju procedury i stanu pacjenta. Przed zabiegiem należy poinformować o przyjmowanych lekach i alergiach.

Historia endoskopii sięga końca XIX i początku XX wieku; od tego czasu technologia rozwijała się wraz z kamerami, źródłem światła i narzędziami terapeutycznymi, co umożliwia obecnie szerokie zastosowanie.