Empírísk

Empírísk vísar til aðferðafræði sem byggir á beinni athugun og mælingu. Þetta er gagnstætt hugsmíðakenningum sem byggja á rökfræði og tilgátum án beinna sönnunargagna. Empírísk vísindi leggja áherslu á að afla sér þekkingar með því að safna gögnum um heiminn í kringum okkur og greina þau síðan.

Þessi nálgun er notuð á mörgum sviðum, þar á meðal eðlisfræði, efnafræði, líffræði og félagsvísindum. Til dæmis getur eðlisfræðingur framkvæmt tilraunir til að mæla kraft sem verkar á hlut og notað þessar mælingar til að staðfesta eða hrekja tilgátu. Sömu sögu má segja af félagsfræðingi sem kannar hegðun hópa í gegnum athuganir og könnun.

Mikilvægt atriði í empírískri vísindamennsku er endurtakanleiki. Tilraunir og athuganir ættu að vera þannig útfærðar að aðrir vísindamenn geti endurtekið þær og fengið svipaðar niðurstöður. Þetta hjálpar til við að tryggja áreiðanleika niðurstaðna.

Í stuttu máli, empírísk nálgun leggur áherslu á sönnunargögn sem aflað er með skynfærum og reynslu. Það er grunnurinn að vísindalegri rannsóknarvinnu og hjálpar til við að byggja upp skilning okkar á heiminum á traustum grunni mælinga og staðreynda.