Atvinnuhætta

Atvinnuhætta er hugtak sem lýsir hvaða þáttur eða aðstæða í vinnuumhverfi getur valdið skaða eða heilsutjóni fyrir starfsmenn. Hún er hluti af stærra ferli sem metur hættu og þann möguleika að skaðinn verði og hversu alvarlegur hann gæti orðið þegar fólk er útsett fyrir henni. Hættan kemst til skila í formi áhættu sem rekja má til útsetningar fyrir ákveðnum þáttum í vinnunni.

Helstu gerðir atvinnuhættu eru líkamlegar, til dæmis hávaði, varmi eða kuldi, geislun og titringur; efnahættur eins og leysir, uppleyst efni eða rokgjörn efni; líffræðilegar hættur eins og bakteríur og veirur; ergónómískar hættur sem stafa af endurteknum hreyfingum eða röngum líkamsstöðu; og sálfélagslegar hættur eins og of álag, langar vinnutímar eða einelti. Þá tilheyra einnig hættur sem tengjast tækjum, rafmagni og sleipum vinnuaðstæðum.

Áhættumat fer yfir greiningu hætturna, mat á útsetningu og gildið á líkindi og alvarleika skaða. Markmiðið er að komast að með hvaða hættu er best að búa til varúðarráðstafanir og hvernig best er að forgangsraða aðgerðum. Hægt er að beita eftirfarandi inngripum: eyða hættunni ef hægt er; skipta yfir í öruggar aðferðir eða efni; nota verkfræðilegar stjórntæknar til að minnka útsetningu; framkvæma stjórnunartengdar aðferðir og verkferla; og nota persónulegar öryggisvarnir eins og hlífðarbúnað.

Með réttri framkvæmdastaðsetningu hættustýringar er markmið að draga úr slysum, sjúkdómum og heilsutjóni, auk aukinnar framleiðni og samræmi við reglur og verklag. Atvinnuverndaryfirvöld og fyrirtæki leggja megináherslu á að greina og stjórna atvinnuhættu til langs tíma.