Antiparazitikët

Antiparazitikët janë një grup barnash që përdoren për trajtimin e infeksioneve parazitare. Këto infeksione mund të shkaktohen nga protozoarë, helminthë (shigjeta) ose ektoparazitë. Barnat antiparazitare funksionojnë duke vrarë parazitët ose duke penguar rritjen dhe riprodhimin e tyre.

Një lloj i zakonshëm i antiparazitëve janë ato që trajtojnë infeksionet protozoare, të tilla si malaria, tripanosomiaza (sëmundja e gjumit) dhe amebiaza. Shembuj të barnave për këtë qëllim përfshijnë klorokinën, metronidazoli dhe nitazoksanidi. Këto ilaçe shpesh veprojnë duke ndërhyre në proceset qelizore thelbësore të protozoarëve.

Antiparazitët e tjerë janë të destinuar për helminthë, të cilët janë krimbat parazitarë. Këto infeksione mund të përfshijnë askariazën, ankilostomën, shiritin dhe trematodët. Barnat e zakonshme antiparazitare kundër helminthëve përfshijnë albendazoli, mebendazoli dhe piranteli pamoati. Këto ilaçe veprojnë duke dëmtuar sistemin nervor të krimbave, duke i paralizuar ose duke i vrarë, ose duke penguar marrjen e tyre të lëndëve ushqyese.

Një kategori e tretë e antiparazitëve janë ato që trajtojnë ektoparazitët, të cilët janë parazitë që jetojnë në sipërfaqen e trupit. Këto përfshijnë morrat dhe rriqrat. Trajtimet e zakonshme për ektoparazitët përfshijnë permetrinën dhe pirimetrinën. Këto agjentë zakonisht funksionojnë si neurotoksina për ektoparazitët.

Përdorimi i antiparazitëve varet nga lloji specifik i parazitit, vendndodhja e infektimit dhe gjendja shëndetësore e pacientit. Rezistenca ndaj barnave është një shqetësim në trajtimin e disa infeksioneve parazitare, gjë që kërkon zhvillimin e vazhdueshëm të agjentëve të rinj antiparazitarë.