ödünç

Ödünç, Türkçede bir malın geçici olarak başkasına verildiğini veya başkasından alındığını ifade eden bir terimdir. Hem isim hem de sıfat olarak kullanılabilir; örneğin ödünç mal veya ödünç eşya, ödünç vermek ve ödünç almak gibi ifadelerde görünür. Ödünç kavramı, geçici kullanımı ve iade sorumluluğunu ön plana çıkarır.

Kullanım açısından, ödünç vermek (birine geçici olarak eşyayı sağlamak) ve ödünç almak (başkasından geçici olarak edinmek) temel ifadeler arasındadır. Örnekler: “Bir arkadaşımdan ödünç para aldım.” “Kütüphaneden ödünç kitap aldım.” “Eşyayı ödünç verdim, iadesini bekliyorum.” Ödünç para, ödünç kitap veya ödünç mal gibi ifadeler de günlük dilde sık kullanılır.

İade ve sorumluluk açısından, ödünç verilen eşyaların genellikle belirlenen süre içinde iade edilmesi ve zarar görmemesi beklenir. Kütüphaneler, okullar ve ev içi ortak kullanım alanlarında ödünç verme işlemleri bu kurallar çerçevesinde yürütülür; alıcı, eşyanın durumuna göre bakımı ve iadesiyle ilgili sorumluluğa sahiptir.