ónæmisglóbúlínmeðferða

Ónæmisglóbúlínmeðferð, einnig þekkt sem immúnóglóbúlínmeðferð, er lækning sem felur í sér gjöf á mótefnum sem eru einangruð úr blóðplasma margra heilbrigðra gjafa. Þessi mótefni, einnig kölluð immúnóglóbúlín, gegna lykilhlutverki í ónæmiskerfinu með því að berjast gegn sýkingum. Meðferðin er oft notuð til að meðhöndla sjúkdóma þar sem ónæmiskerfi líkamans er skert eða starfar ekki rétt.

Helstu notkunarsvið ónæmisglóbúlínmeðferðar eru meðal annars meðhöndlun á ónæmisbrestsjúkdómum eins og aðal ónæmisbrestsjúkdómum (Primary Immunodeficiency Diseases - PIDDs), þar sem líkaminn framleiðir ekki nægilega mörg mótefni til að verja sig gegn sýkingum. Einnig er hún notuð við ýmsum sjálfsofnæmissjúkdómum þar sem ónæmiskerfið ræðst á eigin vefi líkamans, eins og í sumum tilfellum af ofnæmiskvefi (Guillain-Barré syndrome) og ýmsum tegundum af blóðflögufæð (thrombocytopenia). Auk þess getur meðferðin verið gagnleg fyrir fólk með ákveðnar tegundir af langvinnum sjúkdómum eða þá sem eru í mikilli áhættu á sýkingum vegna krabbameinsmeðferða eða annarra ónæmissvækandi þátta.

Ónæmisglóbúlín er hægt að gefa í bláæð (intravenous immunoglobulin - IVIg) eða undir húð (subcutaneous immunoglobulin - SCIg). IVIg er gefið á sjúkrastofnun á meðan SCIg er hægt að gefa heima eftir þjálfun. Umsjón læknis er nauðsynleg til að ákvarða rétta tegund, skammt og gjafaform meðferðarinnar, ásamt því að fylgjast með mögulegum aukaverkunum sem geta verið allt frá vægum eins og höfuðverk og hita yfir í sjaldgæfari og alvarlegri viðbrögð.