Çevrenin

Çevre kelimesinin çoğul veya genitif biçimi olarak kullanılan çevrenin, Türkçede çevre köküne gelen iyelik/ilgi ekleriyle oluşan bir yapıdır. Çevre, çevrenin anlamı ile “etraf,” “yakın çevre,” “çevresel alanlar” gibi anlamları kapsar. Genitive -in eki, bir varlığın sahibini veya ilgi alanını gösterir ve çevrenin, çevreye ait olan kavramları belirtmek için kullanılır. Çevrenin üzerinde kurulmuş pek çok ifade, bu yapıyı günlük, bilimsel ve politik metinlerde yaygınlaştırır.

Kullanım olarak çevrenin çeşitli anlam alanları vardır. Doğal çevre, kentsel çevre ve edilgen çevre olarak ayrışabilir; ayrıca “çevre” kelimesi sosyal bağlamlarda birinin yakın çevresi, arkadaş çevresi anlamında da kullanılır. Örneğin, çevrenin korunması, çevrenin kalitesi, çevrenin etkileri gibi yapılar, çevreyle ilgili politikalar, çevresel etki değerlendirmeleri ve sürdürülebilirlik tartışmaları bağlamında sıkça yer alır. Bunlar genelde “…in” ekinin getirdiği sahiplik/bağlantı ifadesiyle “çevrenin …” biçiminde kullanılır.

Etymolojik olarak çevre, çevirmek/çevrelemek köklerinden türetilmiş olup, bir şeyin etrafını saran, kapsayan anlamını çağrıştırır. Bu kök, Türkçede çevre kelimesinin temel anlamını oluşturarak, çok çeşitli kavramlara genişleyen bir çerçeve sağlar. İlgili terimler arasında çevresel, çevre bilimi, çevre kirliliği ve çevre politikaları bulunur.