Áhættustjórnunarkerfum

Áhættustjórnunarkerfum, eða Risk Management Systems (RMS) á ensku, eru sett af ferlum, aðferðum og tækjum sem eru hönnuð til að bera kennsl á, meta, stjórna og fylgjast með áhættum sem stofnun stendur frammi fyrir. Markmiðið er að lágmarka möguleg neikvæð áhrif á rekstur, fjárhag, orðspor og samkeppnishæfni.

Hugtakið áhætta vísar til óvissu sem gæti haft áhrif á markmið stofnunar. Þessar áhættur geta verið margvíslegar, svo sem fjárhagslegar áhættur (til dæmis gengisáhætta eða lánaáhætta), rekstrarlegar áhættur (til dæmis bilun í tækjum eða mannleg mistök), stefnuáhættur (til dæmis breyttar markaðsaðstæður eða nýjar reglugerðir) og líkamlegar áhættur (til dæmis náttúruhamfarir).

Eðli málsins samkvæmt eru áhættustjórnunarkerfum byggð upp á nokkrum lykilþrepum. Fyrsta skrefið er áhættugreining, þar sem áhættur eru búnar til og skilgreindar. Í kjölfarið kemur áhættumat, sem metur líkindi þess að hver áhætta komi upp og hugsanleg áhrif hennar. Þegar áhættur hafa verið metnar er farið í áhættustýringu, þar sem ákveðið er hvernig best sé að bregðast við hverri áhættu, til dæmis með því að forðast hana, draga úr henni, flytja hana (t.d. með tryggingu) eða taka hana (viðurkenna hana og halda áfram). Að lokum er áhættueftirlit og skýrslugerð stöðugt ferli til að fylgjast með áhættum og skilvirkni stýringarráðstafana.

Áhættustjórnunarkerfum eru nauðsynleg verkfæri fyrir stofnanir af öllum stærðum og gerðum til að tryggja stöðugleika, vöxt og farsæld í flóknu og síbreytilegu viðskiptaumhverfi. Þau hjálpa til við að gera upplýstar ákvarðanir og draga úr óvæntum neikvæðum atburðum.