wilgotnosubtropikalna

Wilgotność subtropikalna to cecha wilgotności powietrza charakterystyczna dla strefy subtropikalnej, która znajduje się między tropikami a strefami umiarkowanymi. Odzwierciedla się przede wszystkim w wysokich wartościach względnej wilgotności powietrza i wysokich punktach rosy, zwłaszcza w miesiącach letnich. W klimatach subtropikalnych o wysokej wilgotności (humid subtropical, typy Cfa i Cwa według klasyfikacji Köppena) latem dominuje wysoka temperatura i duża wilgotność, co zwiększa odczucie gorąca.

Czynniki kształtujące wilgotność subtropikalną to bliskość oceanu, wiatry monsunowe w niektórych regionach oraz regularne opady deszczu. Wilgoć utrzymuje się często przez większą część roku w pobliżu wybrzeży i na obszarach o wysokich opadach rocznych. Wskaźniki wilgotności mierzy się względną wilgotnością powietrza (%), punktem rosy (°C) oraz masą pary wodnej w powietrzu (np. g/m³).

Wysoka wilgotność wpływa na pogodę, sprzyja tworzeniu chmur i opadów, a także kształtuje ekosystemy i rolnictwo. Zwiększa ryzyko pleśni i chorób roślin oraz problemów zdrowotnych związanych z wysoką temperaturą i wilgocią, a jednocześnie utrudnia odparowywanie ciepła, co potęguje dyskomfort termiczny.

Regiony o wilgotności subtropikalnej obejmują południowo-wschodnie Stany Zjednoczone, wschodnią Azję, południową Brazylię i Argentynę, a także niektóre obszary Australii i Afryki Południowej.