utanábyggingu

Utanábygging er hugtak í byggingarfræði sem vísar til verka sem framkvæmd er á ytra yfirborði byggingar. Orðið samanstendur af utan ('ytra') og byggingu ('bygging') og er notað til aðgreina ytra verk frá innri byggingarverkum. Markmiðið með utanábyggingu er að verja bygginguna fyrir veðri, auka orkuþol og bæta útlit og lífsgæði notenda.

Helstu verkþættir utanábyggingar fela í sér endurnýjun eða uppsetningu fasads og ytra klæðningar, uppsetningu eða endurnýjun ytra einangrunar, veðurheldni og vatnsheldni, sem og uppsetningu glugga og hurða frá utan. Einnig felst í uppsetningu eða endurnýjun drena- og vatnsleiðslukerfa, fasadaviðfang og annarra tæknihliða sem stuðla að betri veðurfrið og orkuframleiðslu. Vinna á ytra borði krefst oft öryggisráðstafana og sérhæfðs útbúnaðar vegna hættu og ásigkomulags verkstaðar og veðurs.

Efni og aðferðir sem notuð eru í utanábyggingu eru fjölbreytt: klæðningar úr timbri, málmi, stein eða fiber-efnum; ytra einangrunarkerfi (t.d. steinull, EPS eða XPS); vatnsheldni og vindþéttar membranes; og uppsetning eða endurnýjun fasadarverkefna. Val efna ráðist af veðri, orkunotkun, endurnýjunartíma og samræmi við byggingarstaðla og reglugerðir.

Utanábygging tengist byggingaröryggi, gæðum byggingar og endurnýjun flókinna bygginga. Hún er oft hluti af heildaráætlun verkefnisins og hefur áhrif á rekstrar- og viðhaldskostnað til lengri tíma.