sýningin

Sýningin er íslenskt hugtak fyrir sýningu eða uppsetningu sem er vandlega valin og sett fram til skoðunar fyrir almenning. Hún getur verið tímabundin eða varanleg og getur átt sér stað í söfnum, galleríum, menningarsetrum, sýningarsvæðum eða á sérstökum viðburðum. Umfang sýninga er vítt og nær yfir myndlist, vísindasýningar, söguleg efni og þemu, auk lifandi sýninga eins og kvikmynda- eða leikhússýningar.

Orðið stafar af sagnorðinu sýna, "að sýna", og nafnorðmyndunin með endingunni -ing gerir orðið sýning. Sýningin þýðir "the exhibition" eða einfaldlega sýning í íslensku.

Notkun sýningarinnar er fjölbreytt. Í myndlist og menningarstofnunum felur hún í sér uppstillingu verka eða gagna. Í vísindasöfnum og fræðasöfnum er hún notuð til að kynna tiltekin þemu og rannsóknir. Í atvinnulífi getur sýningin beinst að sýningu á vörum eða tækni, oft haldin sem sýning eða messu.

Skipulag sýningar felur oft í sér sýningarstjórn, túlkun og merkingu, hönnun rýmis og aðgengi fyrir heimsóknarmenn. Sumar sýningar eru tímabundnar en aðrar varanlegar, og þær geta verið hluti af náms- og samfélagsverkefnum með leiðsögubókum, fyrirlestrum og kennslu.

Sjá einnig: listasýning.