sözcük

Sözcük, Türkçede bir kelime anlamına gelen ve dilbilimde temel yazılı birimi ifade eden terimdir. Yazımda çoğu sözcük, kök ile eklerinden oluşur ve boşlukla ayrılarak cümlede yer alır. Türkçede sözcükler, morfemlerin birleşmesiyle çoğalır ve farklı eklerle yeni anlamlar kazanır.

Bu kelimenin etimolojisi, söz köküne küçültme eki -cük eklenmesiyle oluşmuştur. Bu yapı, Türkçede "küçük söz" anlamını çağrıştırır ve teknik kullanımda dilbilimsel bir terim olarak kullanılır.

Morfoloji açısından Türkçe, agglutinative bir dildir; bir sözcük, kök veya kök + eklerden oluşan morfemlerin birleşimidir. Örneğin "ev" kökünden türeyen "evlerimizden" sözcüğü, kök + çoğul eki "-ler" + iyelik eki "-imiz" + ablativ eki "-den" birleşiminden oluşur ve tek bir yazıda yer alır.

Sözcük ve kelime: Günlük kullanımda "sözcük" ile "kelime" çoğu durumda eşanlamlı görünse de, "sözcük" daha çok dilbilgisel ve teorik bağlamda, "kelime" ise sözlük ve dağarcık anlamında kullanılır. Sınıflandırmada isim, fiil, sıfat, zarf gibi sözcük türleri incelenir.