stentësh

Stentësh janë pajisje të vegjël në formë rrjetore që vendosen brenda një ene të ngushtuar ose të bllokuar për të mbajtur hapjen dhe rrjedhën normale të gjakut ose të lëngjeve trupore. Ato futen me një katet dhe zgjerohen me një balon ose, në disa raste, zgjerohen vetë. Mund të jenë metalikë (bare-metal) ose të mbuluar me ilaçe (drug-eluting); ka gjithashtu stentë biodegradues që prishten gradualisht me kalimin e kohës.

Përdorimet kryesore janë në arteritë koronare për lehtësimin e anginës dhe ruajtjen e rrjedhës së gjakut, por përdoren edhe në arteritë periferike, ezofag, kanalet biliare dhe traktin urinar kur kjo është e nevojshme.

Procedura kryhet shpesh gjatë angioplastisë së enëve (PCI). Stenti vendoset gjatë një kateteri dhe mbetet në vend për të ruajtur hapjen e enës. Stentët me ilaçe mund të kërkojnë terapi antiplatetike për një periudhë të caktuar kohe.

Rreziqet përfshijnë restenoza, trombozë të stentit, dëmtim të enës, gjakderdhje dhe infeksion. Pasi vendoset stenti, pacientët zakonisht marrin terapi antiplatetike pas vendosjes, sipas udhëzimeve mjekësore.

Në përgjithësi, stentët përmirësojnë rrjedhën e gjakut dhe simptomat në sëmundjen koronare dhe në ngusimet vaskulare, duke qenë një mjet kyç në kujdesin intervencionist vaskular. Zgjedhja e llojit të stentit dhe periudha e trajtimit varen nga gjendja klinike dhe rreziku i pacientit.