sklejka

Sklejka to materiał drewnopochodny wykonany z kilku cienkich warstw drewna, zwanych fornirami, które są sklejone ze sobą pod wpływem ciepła i ciśnienia. Warstwy układa się często krzyżowo, aby ograniczyć skurcz i wypaczenia, co nadaje sklejce wysoką wytrzymałość na rozciąganie wzdłuż i poprzecznie oraz stabilność wymiarową.

Proces produkcji obejmuje przygotowanie fornirów, ich suszenie, nałożenie kleju i sklejanie kolejnych warstw, a następnie prasowanie i suszenie gotowego arkusza. Stosowane kleje to głównie żywice fenolowe lub urea-formaldehyde; w wersjach wodoodpornych używa się żywic PF lub MF, co zwiększa odporność na wilgoć.

Najważniejsze rodzaje to sklejka standardowa do zastosowań wewnętrznych, sklejka wodoodporna do obciążeń zewnętrznych oraz sklejka morska, a także sklejka laminowana o wykończeniu wierzchnim. Grubość sklejki waha się od około 1 mm do kilkunastu milimetrów; w handlu występuje w arkuszach o wymiarach najczęściej 1250 × 2500 mm.

Zastosowania obejmują produkcję mebli, elementów konstrukcyjnych, opakowań transportowych, podłóg, elementów motoryzacyjnych i lotniczych, a także wykończeniowych wnętrz. Dzięki lekkiej wadze i dobrej wytrzymałości jest często wybierana jako alternatywa dla litego drewna.

Główne właściwości to niska waga w stosunku do wytrzymałości, dobra stabilność wymiarowa i możliwość uzyskania wykończeń wysokiej jakości. Wadą bywa emisja formaldehydu w tańszych klejach; na rynku dostępne są wersje o ograniczonej emisji i certyfikowane pod kątem ochrony środowiska (np. E1, FSC/PEFC).