sjávarútveg

Sjávarútvegurinn er samheiti fyrir veiðar hafsins, vinnslu og dreifingu sjávarafurða. Hann nær yfir veiðiskip, vinnslustöðvar, flutningakerfi og söluaðila. Í Íslandi er sjávarútvegurinn ein stærsta atvinnugrein landsins og lykilatriði í útflutningi og atvinnutækifærum við strendur landsins. Helstu afla Íslands eru til dæmis þorskur og ýsa, auk síldar og annarra sjávarafurða. Með aukinni tækni og frekari þróun í eldi sjávarfanga hefur hlutdeild greinarinnar aukist.

Stjórnun og reglugerðir

Veiðiheimildir eru í höndum stjórnvalda. Fiskistofa annast eftirlit, veiðileyfi og ýmis öryggismál, en ráðuneyti sem hafa umsjón með sjávarútvegi móta stefnu, reglur og kvótakerfi. Úthlutun afla byggir á vísindalegum ráðleggingum og markmiðum um sjálfbæra nýtingu, til að tryggja stöðugleika stofna og langvarandi aflaauð. Samfélagsleg og umhverfisleg ábyrgð fylgir reglugerðum sem miða að gæðum, öryggi og vernd hafsvæða.

Sjálfbærni og umhverfi

Sjálfbærni er forgangsatriði í sjávarútveginum. Vísindalegar matstæki, varúðarstefna og takmörkun veiði eru notuð til að halda stofnum í jafnvægi og hámarka endurnýjun. Reynt er að auk þess draga úr aukaverkunum veiða, bæta gæðum hráefnis og stuðla að ábyrgri nýtingu auðlinda til framtíðar.

Eftirspurn, markaðir og alþjóðlegt samhengi

Sjávarútvegurinn stuðlar að mikilvægum útflutningstekjum og atvinnu. Helstu markaðir fyrir sjávarafurðir eru í Evrópu, Bandarikjunum og á öðrum heimshlutum. Íslenskur sjávarútvegur starfar innan alþjóðlegra regluverka og samninga sem hafa áhrif á veiði, öryggi, gæði og sjálfbæra nýtingu afla.