sipërfaqje

Sipërfaqja është kufiri i jashtëm i një objekti, ku brendësia bashkohet me mjedisin rrethues. Në përdorimin e përditshëm, termi i referohet sipërfaqes së jashtme të një objekti, si sipërfaqja e një tavoline ose e një mali. Në kontekst shkencor, sipërfaqja mund të nënkuptojë një sipërfaqe dy-dimensionale në hapësirë tre-dimensionale.

Në gjeometrinë dhe fizikën, sipërfaqja është një sipërfaqe dy-dimensionale në hapësirë. Ajo mund të përshkruhet me një ekuacion ose me një përshkrim të pikave që e përbëjnë. Shembuj përfshijnë sipërfaqen e sferës, të cilindrit ose të një plani.

Për sipërfaqe, madhësia e saj matet me sipërfaqen e objektit. Njësia standarde është metra katror (m^2). Në mënyrë parametrike, nëse sipërfaqja përfaqësohet nga r(u,v) me një domen D, atëherë area është Area = ∬_D |ru × rv| dudv, ku ru dhe rv janë derivatet me respekt ndaj vlerave të parametrave.

Aplikimet praktike përfshijnë inxhinierinë dhe materialet, ku sipërfaqja përcakton teksturën, fërkimin, ngjyrën dhe rezistencën ndaj faktorëve të jashtëm. Trajtimet e sipërfaqes, si rrafshimi, pastrimi ose trajtimi i ngjyrës, ndryshojnë performancën dhe estetikën e një objekti. Në shkencat e natyrës, sipërfaqet janë thelbësore për ndërveprimet me mjedisin, si fërkimi, transmisioni i ngarkesave dhe proceset optike.