sekresyonun

Sekresyon, hücrelerin veya bezlerin ürettiği ve genellikle işlevsel bir amaca hizmet eden biyolojik maddelerin üretimi ve salgılanmasıdır. Sekresyonlar, iç salgı olarak kana karışan endokrin maddeler ya da dışarıya doğru kanal aracılığıyla verilen ekzokrin maddeler şeklinde organize edilmiştir. Ayrıca komşu hücreleri etkileyen parakrin sinyaller de sekresyon kapsamına girer.

Ekzokrin sekresyon örnekleri: tükürük, mukus, sindirim enzimleri ve safra üretimi. Endokrin sekresyon örnekleri: hormonlar olarak tiroid hormonları, insülin ve adrenalin gibi kimyasallar; parakrin sekresyon örnekleri ise büyüme faktörleri ve bazı sitokinlerdir. Sekresyon türleri merokrin, apokrin ve holokrin olarak sınıflandırılır; merokrin ve apokrin çoğu işlev için hayati olsa da holokrin, bazı bezlerde (örneğin yağ bezleri) hücre ölümüyle gerçekleşir.

Mekanizma açısından sekresyon, hücre zarından moleküllerin ağzı açık biçimde salınması şeklinde gerçekleşebilir. Merokrin sekresyon, vesiküllerin hücre zarından dışarı atılmasıyla olur. Apokrin sekresyonda hücrenin uç kısmı kopar ve içerdiği materyal bu parçayla birlikte salgılanır. Holokrin sekresyon ise hücrenin bütünlüğünün bozulmasıyla sekretin dışarı atılmasıdır.

Sekresyonlar biyolojik evrim ve fizyoloji için temel bir süreçtir. Sekresyonla ilgili bozukluklar hiposekresyon veya hipersekresyon olarak adlandırılır ve kistik fibrozis gibi hastalıklara işaret edebilir. Genel olarak sağlık durumları, tükrüyen ağız kuruluğu gibi dış sekresyon sorunları ya da pankreas/karıciğer sekresyon bozukluklarıyla ilişkili sindirim ve metabolik etkilerle görülür. Endokrin sekresyon bozuklukları ise metabolik dengesizliklere yol açabilir.