samningsmiðuðri

Samningsmiðuð nálgun er hugmynd eða stefna sem setur samninginn í miðpunkt ákvarðana innan fyrirtækja og stofnana. Hún byggir á forsendunni að skuldbindingar, réttindi, ábyrgð og viðurlög sem lýst eru í samningum eigi að hafa forgang við hönnun ferla, þróun vara eða þjónustu og rekstur.

Hugmyndin byggir á samspili samnings og stefnumótunar; samsetning orðanna samningur og miða/miðaður lýsir nálgun þar sem samningar stýra ákvörðum í þróun, þjónustustjórnun, gagnaöryggi og árangursviðmiðum. Í íslenskri vinnu- og réttarfarslegri umræðu er hún oft kölluð samningsmiðuð nálgun og notuð til að auka gagnsæi og forgang í rekstrarferlum.

Helstu notkunarsvið eru lögfræði, innkaup, samningagerð, þjónustuveiting og þróun hugbúnaðar. Í þessum geirum stuðlar hún að skýrum samningaskilmálum, ábyrgðarskiptingu, breytingarstjórn og gæðamat, sem miða að samræmingu rekstrar og áhættu.

Kostir eru meiri skýrleiki, samræmi milli markmiða og minni hætta á deilum. Á móti getur samningsmiðuð nálgun orðið of þröng eða stíf, sem takmarkar sveigjanleika í ófyrirséðum verkefnum.

Dæmi: Í innkaupum geti samningsmiðuð nálgun tryggt skýra þjónustustigssamninga, breytingarstjórn og aðgengi að nauðsynlegum gögnum; í hugbúnaðarverkefni gæti hún dregið fram höfundarrétt, eignarhald á gögnum og skýrar afhendingar- og viðhaldskröfur.