samningaviðleitni

Samningaviðleitni er tilhneiging eða vilji til að eiga samningaviðræður og leitast við að komast að samkomulagi. Hún getur verið persónulegt einkenni sem endurspeglar opnun til samnings og einnig hegðun sem mótast af aðstæðum og mikilvægi samnings.

Í viðskiptum, diplomatíu og vinnumarkaði skipar samningaviðleitni lykilhlutverk. Hún eykur líkur á að ná samkomulagi sem báðir aðilar telja sanngjarnt, stuðlar að frekari samvinnu og styttir tíma samningamála. Hins vegar getur of mikil samningaviðleitni leitt til lélegra eða ósanngjarna samninga ef gagnkvæmt traust brýst eða aðilar misnota stöðu.

Áhrifavaldar: Menning og gildismat, valdastjórn eða hagsmunaröð aðila, traust milli samstarfsaðila, væntingar um réttlæti, áhættuþol og tími sem menn leggja í málið. Samningaviðleitni getur aukist í lausnamiðuðum eða samvinnu-átökum en minnkað í ótryggum eða keppnissjónarmun.

Mæling og notkun: Hún er oft metin með spurningalistum sem kortleggja tilhneigingu til samningaviðræðna, eða með hegðunarathugunum í tilraunum og raunverulegum samningaviðræðum.

Dæmi: Í birgðaviðræðum eða fyrirtækjasamningum getur samningaviðleitni leitt til betri málamiðlunar sem hagræðir kjör báða aðila. Í alþjóðlegum viðskiptum getur hún einnig bent til þess að samningar náist þrátt fyrir ólíka hagsmuni.