refugjatëve

Refugjatët janë personat që janë larguar nga vendi i tyre për shkak të frikës për persekutim ose kërcënime serioze, duke përfshirë arsye të racës, fesë, kombësisë, anëtarësisë në një grup shoqëror të veçantë ose bindimit politik. Zakonisht ata kërkojnë mbrojtje ndërkombëtare dhe mund të pranohet statusi i refugjatit nga një shtet pritës; ata që kërkojnë azil por statusi nuk është vendosur quhen azilantë.

Rregullimi ndërkombëtar kryesor është Konventa e refugjatëve e vitit 1951 dhe Protokolli i vitit 1967. Shtetet duhet të respektojnë parimin e moskthimit (non-refoulement), të sigurojnë qasje në procedurat e azilit dhe të ofrojnë mbrojtje dhe të drejta themelore, përfshirë mundësinë për të punuar dhe për të aksesuar kujdesin shëndetësor.

Pasi një refugjat ose azilant gjen statusin e refugjatit, ai ka të drejta të mbrojtjes dhe mund të përfitojë nga mbështetje të përkohshme ose të përhershme sipas ligjit vendës, të pajiset me dokumente udhëtimi, të marrin trajtim shëndetësor, arsim dhe mundësi të përfshirjes në shoqëri dhe tregun e punës.

Roli i organizatave ndërkombëtare dhe rajonale (si UNHCR) dhe i administratave kombëtare është të mbrojnë refugjatët, të asistojnë në procedura të azilit, të ofrojnë ndihmë njerëzore dhe të punojnë për zgjidhje të qëndrueshme, si riatdhesim humanitar ose integrim lokal.

Ndër sfidat për refugjatët përfshihen fluks i vazhdueshëm i të pastrehëve, procedura të gjata të azilit, pasiguri e të drejtave dhe aksesit në shërbime, dhe çështjet e sigurimit të të drejtave të refugjatëve me shtetësinë.