personoj

Persono (plural personoj) estas Esperanto substantivo signanta personon aŭ individuon, humanon kiel apartan estaĵon. Ĝi estas sekse neŭtrala kaj ofte uzata en oficialaj, neutralaj aŭ leĝaj kuntekstoj por referenci al iu ajn homaro sen rilato al sia sekso. La vorto venas de la latina persona.

Gramatike Esperanto havas neniun deklination, sed uzas la akuzativan sufikson -n por rekte montri aĵan objekton. Do, unu persono estas "persono" aŭ "la persono" (la nomina formo), kun la akuzativa formo "la personon"; pluralaj formoj estas "personoj" (nominativo) kaj "la personojn" aŭ "la personojn" (akuzativo), depende de la fraza rolo. Ekzemple: "Mi vidis la personon." "La personoj venis." "Mi konatiĝis kun la personojn/kun la personojn."

Persono estas ofte uzata por distingi kun la vorto homo, kiu estas plirekta al la plena plimulto de la homaro aŭ la homa laĵo. En ĉi-situacioj, "persono" emfazas individuecon aŭ socian staton, dum "homo" ofte implikas la homan naturecon aŭ la homaron en antropologia aŭ moral-sferoj. Ekzemploj inkluzivas statikan aŭ leĝan kaj socian diskutadon: "la rajtoj de la personoj" aŭ "la legado de homoj en la urbo."

Ekzemploj: "Ĉi tiuj personoj estas respondecaj." "Mi vidas la personon ĉe la pordo." "La nombro de personoj en la studo kreskis."