pasqyra

Pasqyra është një pajisje optike me një sipërfaqe reflektuese që kthen dritën dhe krijon një imazh të objektit që ndodhet përpara saj. Zakonisht mund të jetë plane ose me sipërfaqe të rrumbullakta, dhe imazhi që krijon varet nga lloji i pasqyrës.

Etymologjia e fjalës pasqyrë vjen nga latinishtja speculum; në gjuhën shqipe ishte përshtatur si pasqyrë. Në kuptim të përditshëm, termi përfshin të gjitha pajisjet që ofrojnë reflektim vizual të një objekti.

Llojet kryesore të pasqyrave janë: pasqyrë plane, pasqyrë konkave dhe pasqyrë konve. Pasqyrët plane krijojnë imazh virtual, i njëjtë në madhësi me objektin dhe i vendosur pas pasqyrës në një distancë të njëjtë. Pasqyrët konkave mund të prodhojnë imazhe reale ose virtuale dhe variojnë me distancën nga pasqyra dhe fokusin; ato mund të drejtojnë dritën përmes një konvergjence të ndryshme. Pasqyrët konve prodhojnë imazhe virtuale, të mbledhura në mënyrë shpërndhëse dhe zakonisht duket që derviojnë dritën në mënyrë të tillë që imazhi të jetë i madh ose i vogël në varësi të vendndodhjes.

Historia e pasqyrave përfshin përdorimin e sipërfaqeve të lëmuara metalike (bronzi, bakri, ose argjili) dhe të xhamit të mbuluar me një shtresë metallike. Pasqyrat me xham janë përhapur në antikitet dhe u përparuan në Evropë gjatë mesjetës dhe në periudhën moderne, me zhvillime të teknologjisë së prodhimit të xhamit dhe përpunimit të metalit.

Përdorimet përfshijnë shtëpinë, dekor dhe estetikë, si dhe aplikime teknike në optikë, periskopa, instrumente laboratorike dhe mjetet e kujdesit personal. Pasqyra mbetet një komponent kyç për reflektimin e dritës dhe krijimin e imazheve në shumë fusha.