nënshkrim

Nënshkrimi është veprimi i një personi për të vulosur një dokument me një shenjë personale, në mënyrë që të tregojë pajtim, miratim ose autentifikim. Në dokumente zyrtare, një nënshkrim konfirmon që personi e ka lexuar dhe pranon përmbajtjen, ose autorizon atë që është shkruar aty. Nënshkrimi mund të shërbejë gjithashtu si dëshmi e identitetit të nënshkruesit dhe vlefshmërisë së dokumentit.

Etimologjia dhe përdorimi: fjalët “nën” dhe “shkrim” në gjuhën shqipe pasqyrojnë aktin që dokumenti të shënohet nga nënshkruesi poshtë një teksti. Në praktikë, nënshkrimi është një shenjë e miratimit ose konsensusit dhe aktualizohet në fusha të ndryshme si kontratat, letrat, formularët dhe dokumentet zyrtare.

Llojet dhe teknikat: ekzistojnë nënshkrime me dorë (nënshkrim i lagësht) dhe nënshkrime elektronike/dixhitale. Nënshkrimi elektronik mund të përfshijë identifikim të nënshkruesit dhe garantimin e integritetit të dokumentit përmes certifikimeve dhe shërbimeve të identifikimit. Nënshkrimi dixhital përfshin përdorjen e teknologjive kriptografike dhe çertifikata të nënshkruesit për të siguruar identitetin dhe tërësinë e dokumentit.

Vlefshmëria ligjore dhe verifikimi: në një sërë juridiksiones, nënshkruari elektronik kanë fuqi të njëjtë ligjore me nënshkrimet me dorë kur plotësohen kriteret e identifikimit dhe të ruajtjes së integritetit. Notarizacioni, dëshmitë ose shërbimet e identifikimit elektronik mund të mbështesin autenticitetin dhe vërtetimin e nënshkrimit.