málskilning

Málskilningur er geta til að skilja talmál. Hann nær yfir orðaforða, málfræði og merkingu setninga og samhengi í samræðum eða texta. Málskilningur felur einnig í sér að átta sig á tilgangi boða, að taka tillit til aðstæðna og að nota upplýsingar til að draga ályktanir og svara spurningum.

Þroskun og mat. Málskilningur þróast snemma í lífi barna. Tvö ára börn geta skilið einfaldar skipanir; þrjú til fjögurra ára skilja þau flóknari setningar og stuttar sögur; fimm til sex ára geta þau þekkt lengri texta og unnið með innihald. Í mati á málskilningi eru notaðar staðlaðar prófanir, spurningar um hlustað efni og athugun í daglegu tali. Mikilvægt er að aðgreina málskilning frá öðrum þáttum máls og frá heyrnartengdum erfiðleikum.

Áhrif og tengsl. Skertur málskilningur getur birst sem málskilningsröskun eða sem hluti af öðrum þroska- eða heyrnartengdum vanda. Málskilningur tengist vinnsluminni, athygli og orðaforða; reynsla, sjónræn stuðningur og tvítyngi geta haft áhrif á prófíl. Sumir einstaklingar kunna að sýna mismunandi getu í mismunandi tungumálum eða málsetningum, sem þýðir að matsaðferðir þurfi að huga að samhengi málmiðlanna.

Stuðningur. Til að bæta málskilning er gagnlegt að nota skýrar setningar, endurtekningu, sjónræn stuðning (myndir, tákn), spurningar eftir hlustun og endursögn. Í skóla og daglegu lífi stuðla reglulega samvinna milli heimilis, kennslu og talþjálfunar að betri skilningi og meiri þátttöku í samskiptum.