mannréttindasamninga

Mannréttindasamningar eru alþjóðleg samningar sem setja bindandi reglur um vernd og framfylgd mannréttinda. Þeir taka til borgar- og pólitískra réttinda, efnahags- og félagslegra réttinda, auk verndar gegn mismunun, pyntingum, þrælahaldi og annarri misnotkun. Samningarnir eru bindandi fyrir ríki sem hafa fullgilt þá og krefjast þess að þau innleiði reglurnar í innlenda löggjöf og tryggji framkvæmd réttindanna í samfélaginu.

Eftirlit með framkvæmd samninganna felst venjulega í reglulegum skýrslusendum til viðeigandi stofnana, endurskoðunum og öðrum ráðstöfunum sem samningarnir kveða á um. Í sumum samningum eru möguleikar til að kæra brot til samningsstofnana eða til dómstóla sem hafa úrlausn um mannréttindamál. Samningarnir áskilja að ríki bindi sig til að vernda og efla réttindi einstaklinga og að bregðast við brotum með viðeigandi úrræðum.

Ísland: Ísland hefur fullgilt fjölda mannréttindasamninga og hafa þeir haft áhrif á íslenska löggjöf og réttarframkvæmd. Alþingi og ríkisstjórn bera ábyrgð á að innleiða samningana í íslenska löggjöf og tryggja framkvæmd þeirra. Sem hluti af Evrópuríkinu er Ísland einnig tengt réttargrundvelli Evrópska mannréttindadómstólsins (ECtHR), sem hefur áhrif á íslenska réttaröryggi og réttarframkvæmd.

---