mahremiyetinin

Mahremiyetinin, Türkçe’de mahremiyet kelimesinin genitif (iyelik) biçimi olarak kullanılır ve bir kişinin veya şeyin mahremiyetine atıfta bulunmak için “of its privacy” anlamını taşır. Bu form, söz diziminde bir varlığın mahremiyetinin kime ya da neyin ait olduğunu belirtmek için kullanılır; örneğin mahremiyetinin korunması (the protection of its privacy) veya mahremiyetinin ihlali (the violation of its privacy) gibi ifadelerde yer alır.

Etymolojik olarak mahremiyet kelimesi, "mahrem" sözcüğünden türemiştir ve bir şeyin özel, saklı veya başkalarının müdahalesinden korunması gereken kısmını ifade eder. Türkçe’ye "-iyet" yapısından türeyen soyut bir isim olarak geçmiştir. "-in" eki ise genitif yapıyı sağlar ve mahremiyetinin gibi ifadelerde sahiplik ilişkisini kurar.

Kullanım açısından mahremiyetinin ifadesi, kişisel hayatın ve kişisel verilerin gizliliğine ilişkin tartışmalarda sıkça karşımıza çıkar. Günlük dilde aile mahremiyeti, kişisel mahremiyet ve iletişim mahremiyeti gibi alanlarda kullanılabilir. Hukuki ve idari bağlamda ise mahremiyetin korunması, veri güvenliği ve özel hayatın korunmasıyla ilgili mevzuatlarda önemli bir kavramdır. Türkiye’de özel hayatın korunması ve kişisel verilerin güvenli kullanımıKVKK (Kişisel Verilerin Korunması Kanunu) başta olmak üzere anayasa ve yasal çerçevelerle güvence altına alınmıştır; bu çerçevede mahremiyetinin korunması, kamu ve özel kurumların yükümlülükleri arasında yer alır.

Kültürel açıdan da mahremiyet anlayışı, toplumsal değerlere ve bağlamsal normlara bağlı olarak değişebilir; dijitalleşmenin etkisiyle mahremiyetinin korunması bilinci ve uygulamaları giderek daha çok tartışılan konular arasına girmiştir.