loftþrýsting

Loftþrýstingur er kraftur sem loftið leggur á yfirborð per einingu flatarmáls. Hann er mældur í pascalum (Pa) eða hektopascalum (hPa), þar sem 1 hPa = 100 Pa. Standandi loftþrýstingur við sjávarmál er um 101 325 Pa (1013,25 hPa). Loftþrýstingurinn er því hluti af veðri og eðli lofthjúpsins og breytist með staðsetningu og tíma.

Loftþrýstingur minnkar með hæð. Gert er ráð fyrir að hann minnki u.þ.b. um 1 hPa fyrir hverjar um 8 metra hæð við sjávarmál, þó aðhlutfallið breytist eftir veðri og hitastigi. Veðurkerfi eins og háþrýstingur og lægðarkerfi geta valdið markvissum sveiflum í loftþrýstingi á stuttum tíma. Hitastig hefur einnig áhrif, því eðlisfræðin sem liggur að bakvið loftþrýsting byggist á samkvæmt líkani atinu: þegar loft er hitað þynnist það og þrýstingur getur lækkað við sama hæð.

Mælingar loftþrýstings eru mikilvægar í mörgum greinum. Barómetrar (tölfræði og merkur-/anróíð eða rafræsla) mæla loftþrýsting. Í flugi er loftþrýstingur notaður til að reikna hátt eða lágð, með altímeter. Í verkfræði og iðnaði er loftþrýstingur mikilvægur fyrir hönnun á kraftlíkönum, gler- og líffæraformum, fyrirvörum gegn þrýstibrotum og öðrum öryggisráðstöfunum.

Loftþrýstingur hefur áhrif á margt í daglegu lífi og náttúru, til dæmis á suðuferli og öndun. Hann er einnig mikilvægur til veðurspár og mörkrar tækni sem byggist á nákvæmri stjórnun eða mælingu loftþrýstings.