kopolimerach

Kopolimery to polimery powstałe z dwóch lub więcej różnych monomerów. W odróżnieniu od homopolimerów, które składają się z jednego rodzaju monomeru, kopolimery łączą różne jednostki chemiczne, co umożliwia lepsze dopasowanie właściwości materiału. W zależności od rozmieszczenia monomerów w łańcuchu wyróżnia się kopolimery losowe (random), blokowe (block), naprzemienne (alternating) oraz kopolimery graft (graft). Przykłady obejmują kopolimery styren-butadien oraz terpolimery acrylonitryl-styren-butadien (ABS) i styren-akrylonitril (SAN), które znajdują zastosowanie w różnych gałęziach przemysłu.

Sposoby syntezy kopolimerów obejmują kopolimeryzację wolnoradykalną (np. emulacyjną lub roztworową) oraz kopolimeryzację kontrolowaną lub living, która umożliwia wytwarzanie kopolimerów blokowych takich jak SBS i SEBS. W praktyce stosuje się także kopolimeryzacje koordynacyjne i inne techniki, aby precyzyjnie kontrolować kolejność i wielkość segmentów monomerowych.

Właściwości kopolimerów zależą od składu i układu monomerów. Mogą one wpływać na twardość, elastyczność, temperaturę szklenia, odporność chemiczną oraz procesowalność. Dzięki temu kopolimery mają szerokie zastosowanie w przemyśle tworzyw sztucznych, powłokach i farbach, opakowaniach, adhezjach oraz jako kompatibilizatory w mieszankach polimerowych. W praktyce kluczowe znaczenie mają kopolimery takie jak ABS, SAN oraz kopolimery elastomerowe SBS i SEBS.