konformancën

Konformanca është procesi social në të cilin individët ndryshojnë sjelljen, besimet ose vlerat e tyre për t’u përshtatur me normat dhe presionin e një grupi. Ajo ndodh kur personat mendojnë se ashtu me sa ndjekin rregullat e grupit ata mund të marrin miratim, të shmangin refuzimin ose të forcojnë një identitet të përbashkët.

Ekzistojnë dy mekanizma kryesorë të konformancës. Konformanca normative nxitet nga dëshira për pranimin shoqëror dhe frika nga mospranimi, dhe shpesh çon në ndryshimin e sjelljes vetëm për një periudhë të shkurtër. Konformanca informative ndodh kur individët pranojnë mendimin e grupit si burim të saktë të informacionit, veçanërisht kur e kanë të vështirë të vlerësojnë situatën në mënyrë të pavarur. Më të larts janë tendencat për të bërë konformancë në gjendje të dyfishta si për të pranuar një opinion kur ekzistojnë të dhëna të dobëta, ashtu edhe për të shmangur konfliktin.

Në literaturën shpesh dallohen tri forma konformance: compliance (përgatitja për t’iu përshtatur normave të grupit pa ndryshuar besimet e brendshme), identification (adoptimi i identitetit të grupit si të vetin) dhe internalization (ndryshimi i frymës së besimit në nivelin personal). Eksperimentet klasike të Asch dhe Sherif kanë demonstruar se faktorët që ndikojnë përfshijnë madhësinë e grupit, unikësinë e grupit, kontribuimin e marrësit dhe kulturën (me tendenca të konformancës më të larta në kulturat kolektive).

Konformanca mund të sjellë funksione sociale, duke ndihmuar kohezionin dhe zbatimin e rregullave, por mund të çojë gjithashtu në mosvlerësimin e mendimit kritik dhe në diskutim të vlerave të parashtruara.