jurorów

Jurorów to dopełniacz liczby mnogiej od juror, zapożyczonego z języka angielskiego i oznaczającego członka jury w jurysjach stosowanych w systemach prawnych opartych na ławie przysięgłych. W języku polskim formą podstawową jest nominatywna jurorzy, a jurorów służy do określania przynależności lub cech przynależności do jurorów, np. „liczba jurorów” czy „uprawnienia jurorów”.

W polskim języku prawnym termin juror jest stosowany głównie w kontekstach dotyczących systemów prawnych innych krajów, które używają ław przysięgłych. W Polsce dominuje pojęcie ławy przysięgłych i przysięgłych, a terminy takie jak juror lub jurorzy są rzadziej używane i zwykle występują w tekstach porównawczych, tłumaczeniach lub opisach zagranicznych praktyk. W praktyce krajowej częściej mówi się o „członku ławy przysięgłych” lub „przysięgłych”.

Etymologia: juror pochodzi z angielskiego juror, które wywodzi się z łacińskiego jurātor (ten, kto przysięga) od czasownika jurare „przysięgać”. Do polskiego trafiło wraz z zapożyczeniami prawnymi i terminologią prawniczą dotyczącą systemów z jurorami. Formy fleksyjne, w tym jurorów, dostosowano do polskiej infleksji.

Zobacz także: ława przysięgłych, przysięgły, jury (pojęcie w innych systemach prawnych).