izoprenylacji

Izoprenylacja, znana również pod angielskim terminem isoprenylation, to enzymatycznie katalizowany proces dodawania izoprenoidowych grup do białek. Najczęściej występujące grupy to farnesyl (C15) oraz geranylgeranyl (C20). Do procesu są odpowiedzialne izoprenylacja ***enzymy (prenyltransferazy)***. Izoprenylacja polega na specyficznym przyłączeniu grup prenylowych do reszty seryni, cysteininy lub kwasu asparaginowego w białkach, co umożliwia ich przemieszczanie do błon komórkowych. To zamocowanie błonowe jest kluczowe dla funkcjonowania wielu białek, w tym czynników transkrypcyjnych (np. Rho, Ras), rodzinę apoprotein (np. APPL), oraz enzymów uczestniczących w dystrybucji lipidów.

Funkcje izoprenylacji obejmują regulację aktywności sygnałów komórkowych, transport białek do błon, stabilizację pod względem modyfikacji post-traslacyjnych oraz udział w procesach metabolicznych. Nieprawidłowa izoprenylacja, w tym hamowanie prenyltransferaz, jest wykorzystywana w terapii nowotworów, zwłaszcza rzadka choroba metaboliczna z wrodzonym brakiem isoprenoidów (HIGM) oraz niektórych form raka.

Proces izoprenylacji jest kluczowy dla złożonych sieci sygnałowych, a jej zrozumienie pozwala na rozwijanie specyficznych inhibitorów oraz terapii celowanych oraz badań nad rzutami zmian w ochronie genów strukturalnych oraz komórkach mięśniowych.