interferencë

Interferencë është një fenomen fizik ku dy ose më shumë vale mbivihen në të njëjtën hapësirë, duke krijuar një pattern të ri amplitude dhe intensiteti që varet nga faza mes valleve. Ajo ndodh në valët mekanike si zëri dhe valët e ujit, si dhe në valët elektromagnetike si drita dhe valët radio, dhe edhe në valët e materiës në kontekstin kvant. Megjithëse është më e njohur në optikë, interferenca zbatohet gjerësisht në metrologi, akustikë dhe telekomunikacion.

Mekanizmi mbështetet në ligjin e superpozicionit: kur dy vale mbivihen me të njëjtën frekuencë dhe faza të përafërta, krijojnë interferencë konstruktive (amplituda dhe intensiteti rriten). Kur fazat janë kundërfazore (rrafsh 180 gradë), ndodh interferencë destruktive dhe intensiteti zvogëlohet. Hydrohu koherenca—nevojitet një lidhje të qëndrueshme të fazave ndërmjet valleve për të parë një pattern të qëndrueshëm interference.

Llojet kryesore përfshijnë interferencën konstruktive dhe destruktive, si dhe interferencën e pjesshme që ndodh kur koherenca ose amplitudet ndryshojnë. Shembuj historik dhe klasik përfshijnë eksperimentein e Shënetes (Young) me dy izbije, mungesën ose prirjen ngjyror të filmit të hollë dhe fringjet optike të interferometrisë së Mikhelsonit.

Aplikimet përfshijnë metrologinë optike (matje të distancave dhe fazave me saktësi të lartë), spektroskopinë, holografinë dhe kontrollin e ndërhyrjeve elektromagnetike (EMI). Në nivelin kuant, interferenca zbulohet në veprimet e valëve të materies, si elektronët në dy-shtyllën e eksperimentit, duke konfirmuar natyrën wave-like të materies.