inntaksúttakbúnaði

Inntaksúttakbúnaður er hugtak sem lýsir vélbúnaði sem gerir tölvu kleift að hafa samskipti við umhverfi sitt. Hann nær yfir inntakstæki sem taka við gögnum og úttakstæki sem birta eða senda út gögn til notanda eða annarra kerfa.

Inntakstæki eru tól sem umbreyta líkamlegum aðgerðum eða áreitum í tölvugögn. Dæmi eru lyklaborð, mús, skanni, hljóðnemar, myndavélar og snertiskjár, auk ýmissa skynjara sem mæla t.d. þrýsting, hitastig eða aðrar aðstæður.

Úttakstæki eru tól sem gera tölvugögnum kleift að verða að sýnilegri eða heyranlegri framsetningu. Dæmi eru skjár (mynd- eða sjónrænt framsetning), prentari, hátalarar og heyrnartól. Sum tæki geta einnig sinnt bæði inntak- og úttakhlutverkum samtímis, til dæmis snertiskjár eða margmiðlunartæki sem tengjast neti.

Tengikerfi og staðlar tryggja samhæfi milli inntaks- og úttaksbúnaðar og stýrikerfis og forrita. Helstu tengikerfi eru USB, Bluetooth, HDMI, DisplayPort og PCIe. Drif- og stýrikerfi (forritar) gera tækjunum kleift að vinna samstillt með kerfi og forritum.

Í dag er inntaksúttakbúnaður grundvallar í öllum tölvukerfum og fjölmiðla- og netsamfélögum. Þróun felst í minni latenci, meiri breidd, betri öryggi og minni raforkunotkun, auk þess sem ólíkar gegnumgangs- og samnýtingartækni eykur notendaupplifun og samþættingu við annars konar tæki.