inkrementalismi

İnkrementalizm, kamu politikası alanında karar vericilerin büyük ve köklü reformlar yerine küçük, art arda gelen adımlarla ilerlemeyi benimsediği bir yaklaşımı ifade eder. Bu yaklaşım, rasyonel kapsamlı modelin öngördüğü tüm olası seçenekleri karşılaştırıp en uygun çözüme ulaşmayı hedeflemek yerine mevcut kurumların ve süreçlerin içinde kademeli değişiklikler yapılmasını savunur.

Kökeni ve temel düşünce, Karakteristik olarak Charles E. Lindblom’un siyaset ve kamu yönetimi literatüründeki çalışmalarıyla ilişkilendirilir. Lindblom, kararların belirsizlik ve paydaş baskısı altında “muddling through” olarak adlandırılan yalın ve sınırlı karşılaştırmalar yoluyla geliştirildiğini öne sürer. İncrementalizm, karar süreçlerinde idari bilgi kısıtlarını ve siyasi hesapları dikkate alarak adımları kısa vadeli hedeflere ve kalıcı kurumlara uygun şekilde belirler.

Ana özellikler arasında, politik değişikliklerin nispeten sınırlı kapsamlı ve ardışık olması; mevcut kurumlar, bütçeler ve politik güç dengeleriyle uyumlu adımlar atılması; paydaşlar arasında artan uzlaşının gerekmesi; belirsizlik altında risklerin azaltılması için kademeli denemelerin tercih edilmesi sayılabilir. Bu yaklaşım, reform isteği yüksek olsa da uygulanabilirliği etkileyen siyasal ve mali faktörlerle başa çıkmada işlevsel görülür.

Uygulama alanları geniştir ve bütçeleme süreçlerinden düzenleyici politikalara, sosyal hizmetlerden çevre politikalarına kadar çeşitli alanlarda gözlenebilir. Eleştirileri arasında durum değişimlerindeki hızlı gereksinimlere yanıt verememesi, mevcut durumu sürdürme ve reformları geciktirme riski, güç odaklarının çıkarlarını pekiştirme potansiyeli bulunur. İnkrementalizm, rasyonalizm karşıtı bir model olarak değil, pratik sınırlılıkları ve politik gerçekçilikleri yansıtan bir yöntem olarak değerlendirilmektedir.