hringrásartíma

Hringrásartími, í læknisfræðilegu samhengi oft kallað hringrásartími, er tíminn sem þarf til að blóð komist í gegnum eina fulla hringrás í líkamanum frá hjarta og aftur til hjarta. Orðasambandið byggist á íslensku hringrás (circulation) og tími (time). Hann er notaður sem tilbróðinn í mati á starfsemi hjarta og vöðvaæðaræðakerfis, og sem vísbending um almenna súrefnisnýtingu og vökva-stöðugleika.

Hringrásartími er notaður í bæði grunn- og klíníska rannsóknum til að meta blóðflæði og hjartatakmarkanir. Hann kemur til greina við mat á hjartuafköstum, valvulömun, lungna- og miðlungnahlutaæðasamdráttar og öðrum þætti sem hafa áhrif á hringrás. Einnig er hann notaður til að meta áhrif sýkinga, sepsis, hita eða vöðva- eða vökvastöðugleika á blóðrás.

Mælingar á hringrásartíma byggja oft á indicator-dillunaraðferð (t.d. litarefni eða geislavert) til að mæla greiðsluhraða á milli hægri og vinstri hjarta eða milli stórra vessa- og lungnaslaga. Aðrar aðferðir nota segulómun, litaskynjun eða CT/MRI til að tengja hringrásartíma við hjarta- og æðakerfið. Mælingin er oft notuð sem hluti af heildarsniði sem metur hjartastarfsemi og vefja-perfusion, en hún gefur ekki einungis upp um hjartslag heldur einnig um æðakerfið og vökvarreglu.

Takmarkanir eru að hringrásartíminn er háður mörgum þáttum eins og auknu eða minnkuðu æðakerfi, líkamstillu, lyfjainntöku, öndunarlagi og hita. Það ætti því að nota sem tilvísun frekar en einsömu mælingu í mati á hjarta- og æðakerfi. See also: circulation, cardiac output, perfusion.