geislunarmeðferðar

Geislunarmeðferð er lækningaaðferð sem notar háorkugeislun til að meðhöndla sjúkdóma, einkum krabbamein. Geislunin skemmir DNA í krabbameinsfrumum og hindrar þær í að vaxa og fjölga sér. Þótt geislunarmeðferð geti einnig skaðað heilbrigðar frumur, hafa heilbrigðu frumurnar oft betri getu til að gera við sig sjálfar eftir geislun en krabbameinsfrumurnar.

Geislunarmeðferð er hægt að nota á tvo megin vegu: ytri geislun og innri geislun. Ytri geislunarmeðferð, einnig þekkt sem barkgeislun, er algengasta gerðin. Í þessari meðferð er geislunin gefin frá tæki utan líkamans og beinist að krabbameininu. Innri geislunarmeðferð, einnig kölluð krabbameinslyfjameðferð, felur í sér að setja geislavirkt efni í líkamann, nálægt krabbameininu.

Einkenni geislunarmeðferðar eru háð staðsetningu og stærð krabbameinsins, sem og heildarheilsu sjúklingsins. Algengustu aukaverkanirnar eru húðerting á geislunarsvæðinu, þreyta og ógleði. Oft er hægt að draga úr þessum aukaverkunum með lyfjum og öðrum stuðningsmeðferðum.

Geislunarmeðferð er mikilvægur hluti af meðferðaráætlunum fyrir marga krabbameinssjúklinga. Hún getur verið notuð ein sér, í samsettri meðferð með skurðaðgerð eða krabbameinslyfjum, eða til að létta einkenni eins og sársauka. Læknar meta vandlega hvern sjúkling til að ákvarða hvort geislunarmeðferð sé rétta meðferðarúrræðið og til að hanna sérsniðna meðferðaráætlun.