fluidyzacyjne

Fluidyzacyjne odnosi się do procesu fluidyzacji, w którym cząstki stałe o niewielkim uziarnieniu są zawieszane i mieszane przez przepływ czynnika od dołu (gaz lub ciecz). W wyniku przepływu czynnika cząstki tworzą układ o cechach płynu, co prowadzi do znacznie wyższych współczynników wymiany ciepła i masy oraz do intensywnego mieszania warstwy cząstek.

Najważniejsze konfiguracje to fluidyzacja gazowa, fluidyzacja cieczowa oraz circulating fluidized bed (CFB). W układach fluidyzowanych cząstki unoszone są przez nośnik, co powoduje intensywny kontakt fazy stałej z nośnikiem i znaczny transfer ciepła i masy, a także równomierną temperaturę.

Zastosowania obejmują reaktory katalityczne w chemii i petrochemii, suszenie, powlekanie i granulkowanie cząstek oraz procesy farmaceutyczne i spożywcze, gdzie wymagany jest jednolity kontakt między fazami i kontrola temperatury. Powszechnie stosuje się także w energetyce i inżynierii środowiska do spalania i termicznej obróbki materiałów w fluidyzowanych układach.

Zalety to lepszy transfer ciepła i masy, intensywniejsze mieszanie i możliwość ciągłej produkcji. Wady to utrata cząstek przez entrainment, defluidization przy skrajnych parametrach przepływu oraz konieczność stosowania separacji cząstek i dodatkowych elementów sterujących przepływem. Fluidyzacja stanowi istotny mechanizm w wielu gałęziach przemysłu, gdzie liczy się efektywność wymiany i jednorodność procesów.