endurvinnslustöðvar

Endurvinnslustöðvar eru aðstöðu þar sem heimilis- og atvinnuúrgangi er safnað, flokkað og sent til endurnýtingar. Oft er starfsemin rekin af sveitarfélögum eða í samvinnu við einkaaðila. Markmið stöðvanna er að minnka urðun, auka nýtingu efna og stuðla að samdrætti á meðferð úrgangs í samræmi við landlækningar og umhverfisreglur.

Algengur rekstur og þjónusta: Í endurvinnslustöðvum er hægt að skilja eftir mörg efni sem hægt er að endurvinna. Algengir flokkar eru pappír og kartón, plastumbúðir, gler og málmar. Sumar stöðvar taka einnig við rafbúnaði, rafhlöðum, stóri ídræðum og fatnaði/textíli. Mikilvægt er að efni séu hreinsandi og þurr þegar þau eru lagt inn, og að eiturefni eða stórir hlutir sem ekki heyri til endurvinnslu séu flokkaðir rétt eða afhentir öðrum skilagöngum.

Ferlið: Eftir skil frá notendum fer það að flokkun, þvotti/hreinsun, og loks innleiðing í endurnýtingarferlið eða flutning til framleiðenda. Sum efni fara beint í endurnýtingu, önnur til orkukrækkju eða urð eftir eðli efnis og aðgengi að endurvinnsluaðilum. Stöðvarnir birta venjulega viðurkenndar leiðbeiningar um skilda efni og flokkun.

Áhrif og stefna: Endurvinnslustöðvar stuðla að bættum nýtingarsögu efna, minni losun og minni urðun. Þær eru mikilvægur hluti af sveitarfélaga úrgangsstjórnun og lifandi vöruöryggi. Notendur eru hvattir til að vita hvaða efni séu leyfð í þeirra stöð og hvernig best er að fyrirbyggja mengun.