dýraafurðum

Dýraafurðum er íslenskur hugtök sem merkir matvöru sem er úr dýrum, eða dýrakerfum. Þetta inniheldur meðal annars kjöti, mjólkvarðar, egg, fisk og rítt, sem línúkt er yfirkrift fengins eða dýrafætts. Nokkur notkunarskipti taka ýmis tilgang, þ.m.t. næringarþörf, notkun í matargerð og greiningu á gæðum.

Hagfræðilega má skilgreina dýraafurðum sem náttúrulega þætti sem játkefni í matvælmörkunum. Þeir eru reglulega flokkuð í hágæða, einkundar og önnur skilgreining hjá þjóðarskráninga. Þetta hugtak er grundvallarstuðul við greiningu á matsamsetningu og getur haft áhrif á hráðagað.

Notkun dýraafurða felur oft í sér mót á gerðum dabba til gæðaskrár, tryggingunni sem þau eru í náttarlegum stað. Eignardómar, áhrif á lífeyrslu dýra og vegaafurðir eru meðal þess sem hafa áhrif á hvernig dýrafrarafurðir eru notaðir.

Á svæðinu má lesa villur á milli ákveðinna dýraafurða. Vextir og nýjungar í matargerð, lífeyrslu og öryggi dýra eru því mikilvægar að draga úr sér.

Reglugerðartól eru sér í sjá í sögu dýraafurða, sem tryggir sameiginlega gæði og öryggi til verjuð varðveislu. Þar er einnig áhersla á staðla og vöruöryggi einstaklinga sem nýta við. Kæmi er dýraafurði rekinn túlkun þar sem matvælustöðlar verja strax.

Á einu hins vegar er dýraafurði enn mikilvægur skurður í matvælaáhættu, sem þá tryggir félagslega ábyrgð og takmarkarmál. Derframt er mikilvægt ráð.