dhimbjes

Dhimbjet janë një ndjenjë ndjesore dhe emocionale që shërben si sinjal për dëmtim ose rrezik për trupin. Ato mund të përshkruhen si mpirje, djegie, presion ose ngërçe, dhe shpesh shoqërohen me shqetësim emocional dhe ndryshime në sjellje.

Në fushën mjekësore, dhimbja klasifikohet sipas kohëzgjatjes (akute: disa ditë deri disa javë; kronike: 3 muaj ose më shumë), sipas mekanizmit (nociceptive, neuropatike, psihogjene) dhe sipas vendndodhjes (dhimbje somatike, vizcerale, referuese). Nociceptorët janë receptorë që reagojnë ndaj stimujve të dëmtimit; dhimbja kronike shpesh përfshin ndryshime në mënyrën se si sinjalet nervore përforcohen në sistemin nervor qendror.

Shkaqet përfshijnë lëndime të drejtpërdrejta, sëmundje inflamatore dhe kronike, tumore, infeksione, si dhe faktorë psikosocialë.

Matja dhe vlerësimi i dhimbjes bëhet me anë të vlerësimeve të dhimbjes nga pacienti, tipikisht me skala si NRS (numerik), VAS (vizuale) dhe pyetësorë të tjerë si McGill.

Menaxhimi i dhimbjes përfshin trajtime farmakologjike (analgesikë si anti-inflamatore jo-steroide, acetaminofen, opioide në kujdes të udhëzuar) dhe trajtime jo-farmakologjike (terapi fizike, ushtrime, ngrohje/ftohje, këshillim kognitiv, teknikë të kontrollit të stresit). Në raste të caktuara përdoren trajtime alternative, të cilat duhet të merren me këshillën e profesionistëve shëndetësorë.

Ndikimet kulturore dhe shoqërore ndikojnë në përceptimin dhe menaxhimin e dhimbjes. Nëse dhimbja është kronike, shoqëruar me ndryshim funksional ose simptomat përkeqërohen, duhet këshillë mjekësore për diagnostikim dhe trajtim të vazhdueshëm.