bilansów

Bilans, w polskiej rachunkowości często nazywany po prostu bilansem aktywów i pasywów, jest podstawowym sprawozdaniem finansowym prezentującym stan majątku oraz źródeł jego finansowania na konkretną datę. Sporządzany jest na koniec roku obrotowego lub na inne wyznaczone daty i stanowi odzwierciedlenie sytuacji finansowej podmiotu.

Bilans składa się z dwóch stron: aktywów oraz pasywów. Aktywa dzielą się na aktywa trwałe i aktywa obrotowe, natomiast pasywa obejmują zobowiązania (długoterminowe i krótkoterminowe) oraz kapitał własny. Podstawową zasadą bilansu jest równanie bilansowe: aktywa = pasywa, w tym suma zobowiązań i kapitału własnego.

W zależności od skali działalności i wymogów prawnych dostępne są różne formy bilansu, takie jak bilans pełny i bilans skrócony. Dla niektórych podmiotów przewidziane są także bilans otwarcia i bilans zamknięcia w ramach określonego okresu sprawozdawczego.

Podstawa prawna i zastosowanie: bilansy podlegają zasadom określonym w ustawie o rachunkowości. Są częścią sprawozdania finansowego i mogą być publikowane organom regulacyjnym, inwestorom oraz kredytodawcom. Bilans dostarcza informacji o płynności i wypłacalności, lecz nie pokazuje wyników działalności; do tego służy rachunek zysków i strat.

Bilansów używa się także do porównań z poprzednimi okresami i do oceny struktury finansowania, a także do analizy ryzyka finansowego podmiotu.