anksiolitikëve

Anksiolitikët janë një klasë e medikamenteve që përdoren për të trajtuar simptomat e anksietetit dhe të shtrembërimit. Ata funksionojnë duke ndikuar në sistemin nervor qendror, veçanërisht në neurotransmetërin GABA, i cili është i rëndësishëm për transmetimin e sinjaleve të qetësisë në tru. Anksiolitikët mund të jenë medikamente me preskriptim ose pa preskriptim, dhe mund të jenë në formë tabletash, kapsulash, injeksionesh ose tabletash të ngushtuara për ngushtimin e gojës.

Medikamentet anksiolytike mund të ndahen në disa kategori, duke përfshirë benzodiazepinet, anksiolitikët e jo-benzodiazepinikë dhe anksiolitikët e pa-benzodiazepinikë. Benzodiazepinet janë një nga klasat më të njohura të anksiolitikëve dhe përfshijnë medikamente si diazepami, klonazepami dhe alprazolami. Ata janë të njohur për efektet e tyre të shpejta dhe të lehta, por mund të shkaktojnë varësi dhe mund të jenë të rrezikshme në doza të larta ose në përdorim të gjatë.

Anksiolikët e jo-benzodiazepinikë përfshijnë medikamente si buspironi dhe hidroksizini, të cilat kanë efekte të ngjashme me ato të benzodiazepinëve, por me një profil të rrezikut të ndryshëm. Anksiolikët e pa-benzodiazepinikë, si buspironi, nuk janë benzodiazepine dhe nuk kanë efektet e tyre të shpejta dhe të lehta, por janë më të sigurtë për përdorimin e gjatë.

Përdorimi i anksiolitikëve duhet të monitorohet nga një mjek, sepse ata mund të jenë të rrezikshëm në doza të larta ose në kombinim me alkool ose medikamente të tjera. Efektet anësore të mundshme të anksiolitikëve përfshijnë sedacion, amnezë, konfuzion dhe rritje të presionit të gjakut.